شاید روزی کسی تنهایم را بفهمدو دیگرنباشم

خدایا عاشقتم

beautiful-mind — Wed, 28 Nov 2007 20:00:18 GMT

خدایا برای تو می نوسیم...

فقط و فقط از تو..... خوب مگه من عاشقت نیستم؟ چه عاشقیم که اسمتو داد

نمی زنم؟ خدایا می خوام بگم که خیلی دوست دارم.... خیلی خیلی.... بی نهایت!

دلم می خواد داد بزنم همه بدونن.... بدونن که محدثه ازت دور نشده... بدونن که

بیشتراز هر چی تو رو می خوام.... از همه دنیا فقط و فقط تورو می خوام.

دلم می خواد بشم اون آدمک شکیلی که خانم هژیر ازش حرف می زد....

یادمه یکی از دوسام حرف جلبی زد... می گفت:"خدا خودش به طرفمون اومده

که ما بهش برسیم." کافیه فقط اون دستای مهربونشو ببینیم....

خیلی از آدما دستتو رد می کنن... اما تو با مهربونیات بازم تنهاشون نمی زادی

خدایا من غصه می خورم وقتی می بینم انقدر براشون بی ارزشی.....

چه جوری دلشون می آد که تو رو با این مهربونیات نبینن....

خدایا کلی ناراحتت کردم... دلتو شیکوندم.... کلی منتظرم بودی اما من دیر کردم

منو می بخشی؟ دوس دارم یه روز با من حرف بزنی... ببینمت.... توی تصورم

نمی گنجی...! هر چقدر که همه زیبایی ها رو کناره هم گذاشم اما بازم دلم

راضی نشد.... اونی که همه این زیبایی ها رو آفریده یعنی چه شکلیه؟!

خدا جونم می خوام واسه ۴ ۵ نفر دعای مخصوص کنم....پدر آسمونی

مواظبشون باش یه وقت دلشون نشکنه...

واسه مامان نازم که توی طول عمرم تنها کسی بود که با همه بدی هام همیشه

کنارم بود

واسه بابای گلم که دلم می خواد همیشه لبخند رو روی صورت خسته اش ببینم

برای سعید عزیز که واسه دانشگاه رفته تهرانو از کسی که دوسش داره دوره....

برای دوسام و خواهرم که با اینه که قبولم ندارن اما من از ته ته های قلبم

دوسشون دارم ....

برای خانم هژیر عزیزم که اگه نبود خیلی وقتا می شکستم.... احساس می کنم

یه فرشته اس. اگه می تونسم حتما فرشته ی رویاهامو می دوزدیدم

فک کردن به این که یه روز بیاد که اون کنارم نباشه غمگین غمگینم می کنه....

چند وقته که حالش زیاد خوب نیستو من از این بابت غصه می خورم... خدا جونم

زودتر حالشو خوبه خوب کن.... تا بازم اون لبخندای خوشگلشو ببینم...

آخرین نفر هم واسه دوست خوبم..... محدثه دعا می کنم.... با این که ندیدمشو

ازم دوره اما واقعا دوسش دارم.... از مشکلاتش خبر ندارم اما خدایا دوست

ندارم هیچ تلخیی رو تو زندگیش حس کنه....

خدایا به قلبم آرامش بده تا بیشتر سعی کنم اونجوری باشم که تو می خوای....

روزای غمگین....

beautiful-mind — Wed, 03 Oct 2007 17:58:18 GMT

محدثه اومد... دوباره اومد... اما این دفعه دیگه کسی منتظر اومدنش نیست.... وقتی هم که داشتم می رفتم کسی پشت سرم آب نریخت.... نمی نوشتم چون از همه چی شاکی بودم از خودم از دوسام از جامعه ام.... اون موقعه ها حس می کردم که کسی هست که بیاد دل نوشته هامو بخونه اما حالا واسه دل خودم می نویسم.... دلم واسه روزایی که تند تند می دوییدم پشت سیستم می شستم که کامنتامو بخونم تنگ شده....حتی وبلاگمو...یار همیشگیمو فراموش کردم... حتی تولدشو بهش تبریک نگفتم...آخه مرداد 3 4ساله می شد...دیگه نه از اون دخترک دل شاد خبریه نه از اون دوستا...هیچ وقت دلم نمی خواست توی تنهایی خودم با خدا غرق شم اما شدم.... شاید به قول خانم هزیر بازم دارم غور می زنم اما نه من خسته ام ... به اندازه تموم عمرم خسته ام ... کی فکرشو میکنه پشت چهره ی خندونه آدما چیه؟ کی فکرشو می کرد خانوادم منو بخاطر اعتقادم ترد کنن و ناراحتیای مامانم منو مجبور کنه بهشون دروغ بگم که اون چیزی شدم که اونا می خوان؟! خدایا ما اشتباه نکردم ... چرا کسی منو باور نمی کنه؟! دوست من! تو چی؟ راجع من چی فک می کنی؟ آره تو ! شاید هیچ وقت نیایو وبلاگمو نخونی اما دلمو بد جوری شیکوندی... من که باهاتون صادق بودم اما شما چی؟ هیچ وقت به من فکر کردین؟ این که چه بلایی سرم می آد؟ آینده ام چی می شه؟ کاش حداقل واقعیتا رو می گفتی... به خدا اگه می گفتین وجود من تو اون مدرسه آزارتون می ده می رفتم اما چرا با نامردیتون اینو بهم فهموندین؟! اگه واصه من پرونده سیاسی درست می کردن واصه تو چی می شد؟ بی مرام حداقل راستشو می گفتی... من کی تو مدرسه تبلیغش کردم... کی؟ انگار همه از دیدنه اشکام خوشحال می شن! یه بار هم به روتون نیاوردم اما تو خلوته خودتون چی؟ می تونین از واقعیت فرار کنین؟ کی فکرشو می کرد پشت اون لبخندایی که بهم می زنین چیه! همیشه به حرف خانم هزیر گوش می دم.دیگه باحرص و ناراحتی ازش حرف نمی زنم... فقط یه لبخند تلخ می زنم...کاش همهمون همیشه بچه می موندیم... وقتی که بزرگ می شیم یادمون می ره که یه فرشته کوچولو بودیم...خدایا دیگه هیچی و هیچکی رو نمی خوام.... فقط و فقط خودتو می خوام.داشتنه تو یعنی همه چی...همه همه چی! آرزو دارم یه روز ببینمت...حتما می بینمت... خدایا تنها کسی که دارم توییو فقط از تو کمک می خوام...تنهام نزار.....

همه رد می شن...بدون توجه...

beautiful-mind — Fri, 15 Jun 2007 10:51:18 GMT

دیگه بهترین دوستام پیشم نیستنو من اومدم که از اونا بنویسم...از شدت ناراحتی

نمی تونم نفس بکشم...بغض بدجوری تو گلوم گیر کرده...مجبور شدم باهاشون

خداحافظی کنم...اول از اونی می گم که از همه دنیا بیشتر دوسش دارم~>خانم هژیر

حالا که نیست واقعا می فهمم که کی بود... یه همدم...یه دوست...دیگه نمی تونم

ببینمش و بشینم کنارش و بهش زول بزنم...جای خالیشو حس می کنم...وقتی بغلش

کردم و سرمو رو سینه اش گذاشتم تنها کاری که می تونستم کنم این بود که گریه کنم

یاد روزایی افتادم که اون کنارم بود و من اون روزا رو از دست دادم... الان به عکسش

زول زدم...زیباترین چهره دنیا رو واسم داره... ناز من...

جزئی از زندگیم بود... کسی که بهم یاد داد سعی کنم خوب باشم...که دیگران رو راحت

ببخشم...!

من واقعا از ته قلبم دوسش دارموعاشق اون شخصیت بزرگشم...من را اونو می رم

بهش قول می دم که یه روز بشم عین خودش...خوب...پاک...دوست داشتنی...!

من زود از خاطرش می رم اما وقتی بزرگ شدم و خواستم یه کتاب از زندگیم بنویسم

حتما ازش می نویسم...از خوبیهاش...

هرگز از خاطرم نمی ری...دلم برات تنگ می شه...تو خلوت شبهام برات دعا می کنم

خدایا مواظبش باش...کمکش کن که هیچ وقت واسه هیچی غصه نخوره و اون اشکای

خوشکلش از چشاش نریزه...

منتظر دیدن دوبارتم... بدون تو تنهایی رو بیشتر از قبل حس می کنم... تو مثه اون گلی

می مونی که توی یه دشت پر از خاری...اما من پیدات کردم...!امیدوارم هیچ وقت خار

نشی...نمی شی...هرگز...!

می خوام راجع به اون یکی هم بنویسم اما نمی خوام اسمشو بگم... شاید بیاد و بخونه

نمی خوام بدونه که ازش نوشتم...کاش هیچ وقت دوسش نداشتم...کاش بهش نگفته بودم

که دوسش دارم...عوض شده...دیگه اون آدمی نیست که من می شناختم...اون سه ماه

دیگه می ره و من از نبودنش دق می کنم.....شاید حق با بقیه باشه ... ومن نقش یه

لوسترو بازی می کنمو اون از خوب بودنشه که تحملم می کنه...

حس می کنم ارزشی واسش ندارم... انتظاری ازش ندارم... وظیفه ای نسبت بهم نداره

کاش یه ذره از اونقدری که من دوسش داشتم دوسم داشت... حق داره...

بهم کمک کرد... شاید اگه نبود خیلی راحت از بین می رفتم...نمی تونم کاراشو هرگز

جبران کنم...دوست دوست داشتنی من...

اون کاری رو می کنه که درسته... حالم از خودم بهم می خوره... من یه آدم خائنم...

توانه خیانت مرگه....خدا منو ببخشه...

ستاره من تو همیشه می درخشی حتی اگه آسمون ابری باشه....

من می رم اما دختر کوچولو همیشه به یادت می مونه... نمی خوام یکی بیاد و جاتو

بگیره... اون نقطه از قلبم همیشه واسه....عزیزم باقی می مونه...تا ابد...!

خدایا... اگه واقعا صدامو می شنوی باهاش حرف بزن... اون خیلی وقته که

منتظرته...بهش کمک کن...

منم مثه اون شازده کوچولوام که همه دنیاش تو گلش خلاصه می شه....! مواظب گلم

باش...

دلم واسه خودم می سوزه... نه خدا دوسم داره نه اینا...

این منم که یه آدم عادیم...یه دوست عادی...یه دانش آموز عادی...

حالا دیگه راحت می تونم دلیلی واسه اشکایی که شبا می ریزم پیدا کنم...

انگار که سالهاست که وجود ندارم...!!!!!!!!!!!!

خدافظ سیاوش....

beautiful-mind — Sun, 29 Apr 2007 10:23:18 GMT

حالا حالم نسبت به قبل خیلی بهتره... همیشه روزای بد می گذره و تنها چیزی که می مونه

۴ تا خاطرست و کسایی که بهت کمک کردن!

حالا دیگه با قبل همه چی فرق کرده.... می خوام سعی کنم فراموشش کنم. چند روز پیش

سیاوش واسم زنگ زد... وقتی باهاش حرف می زدم صدام می لرزید و اون موقع چقدر

دلم واسه خودم سوخت وقتی که گفت فکر می کنه که بدی در حقم نکرده...!

انقدر بی ارزش بودم که هر کاری می کرد مهم نبود؟؟ تا حالا فکر می کردم مرور زمان

بهش ثابت می کنه که دربارم اشتباه می کرد... اما حالا می فهمم که با گذشت زمان فقط

همه چیز کمرنگ تر از قبل شده و دیگه ناراحتیه من فایدهای نداره...

نمی بخشمش .هیچ وقت!!! خودش هم میدونه....

همه چیز گذشت اما من فقط واسش دعا می کنم و امیدوارم به اون چیزی که می خواد

برسه.۲ نفر واقعا بهم کمک کردن.خانم هژیر که فکر کنم دیگه می شناسیدش و فقط

می خوام بگم که از ته ته های قلبم صادقانه دوسش دارم

حالا دیگه من یه دوست خوب دارم...شاید خیلی خوش تیپ و خوشگل نباشه اما داداشی

من (سعید جونم) قلبی داره که من با دنیا عوضش نمی کنم...

چند روز پیش که باهاش رفتم کافی شاپ خیلی با هم حرف زدیم که آخرش صاحب کافی

شاپ ما رو انداخت بیرون

حرفاشو هیچ وقت فراموش نمی کنم... بهم یاد داد که سعی کنم به خدا برسم... برم دنبال

حقیقت.دل شوره و نگرانی عجیبی دارم.اطرافم حرفایی می شنوم که همه با هم تفاوت داره...

برام دعا کنین....

beautiful-mind — Thu, 29 Mar 2007 16:53:01 GMT

سلام سال نوتون مبارک

اومدم فقط سال نو رو تبریک بگم و برم

امیدوارم بهترین سال عمرتون امسال باشه

روزای گذشته....

beautiful-mind — Sat, 24 Feb 2007 21:34:18 GMT

خیلی وقت که نیومدم اما حالا اینجام.... اومدم که سعی کنم که تنها نباشم...... الان چراغ خاموشه و من روی تختم نشستمو از پنجره به دونه های برفی که تند تند مثه پنبه می آن پایین نگاه می کنم... به درخت کاجی تنها اون بیرونه و دونه های برفی که روش نشستنو وقتی نور بهش می خوره شبیه چراغ های ریز ریز می مونن شاید هم شبیه ستاره های ریز می مونن که روی درخت کاج نشستند...... بعضی اوقات فکر می کنم اونا هم همه چی رو درک می کنن ولی چون نمی تونن حرفی بزنن ما خیال می کنیم هیچی رو حس نمی کنن..... چند روزیه بد جوری سرما خوردم . پیش دکی جون هم که رفتم ۴ روز مرخصی داد بهم. چند شب که یک لحظه هم نمی تونم بخوابم . دیشب بدترین شب عمرم بود..... حس می کردم دارم بخار می شم ... چیزیی که می دیدم یه چیزی بین رویا وخواب بود . چیزایی که از بچه گیم تا الان اتفاق افتاده بود و دیدم اما همش واقعیت نداشت..... یه کم که حالم بهتر شد به خودم به زندگیم به کارام به اطرافیان فکر کردم. نا خودآگاه یاد بهترین.... افتادم. نمی دونم جای .... چی بذارم. بهترن دوست بهترین معلم بهترین هم زبون....اون کسیه که با اینکه همیشه بدی می کنیم بهش بازم هیچی از مهربونیش کم نمی شه (( خانم هژیر)). هم دبیر خط در گرافیکمونه هم تصویر سازی.... تنها دبیریه که واقعا بودنش برام مهمه. که حاضرم واسش بمیرم..... اون تو اوج ناراحتی خدا رو دوباره یادم آورد. همیشه با خدا رفیق بودم ولی نمی دونم چرا این دفعه داشتم از کمکش نا امید می شدم. چند وقت قبل وضعیت بدی داشتم . بهترین دوستم منو تنها گذاشت. همه در مورد دوستم بد فکر می کردن اما من بهش اعتماد داشتم و بقیه فقط با حرفاشون ناراحتم می کردن.... من فکر می کردم آدما عوض می شن اما من اشتباه می کردم..... ۴ بار بهش فرصت دادم.سعی خودم هم کردم که دوست خوبی باشم ولی اون......... بعد رفتنش واسه من فقط چند خاطره ازش موند و سرزنشا و زخم زبونای دوستام و حتی خواهرم .هیچ کدوم نخواستن درکم کنن. وقتی که بهشون احتیاج داشتم تنهام گذاشتن.... حرفی که چند روز پیش اون بهم گفت خیلی بیشتر از سرزنشای بقیه آزارم داد..... دلم از حرفش شیکست اما مهم نیست.ممکنه دیگه نبینمش اما همیشه تو قلب و ذهن من مثه یه دوست خوب باقی می مونه نه دوستی که .... حالا دیگه هروقت یادش می افتم فقط لبخند می زنمو واسش آرزوی بهترینها رو می کنم. من از خانم هژیر یاد گرفتم که برای گذشته حسرت نخورم. یاد گرفتم که از محبتی که بی ریا به بقیه می کنم هیچ وقت پشیمون نشم. یاد گرفتم که انتظار محبت و رفتار خوب از کسی نداشته باشم و حتی واسه کسایی که بهم بدی کردن دعای خیر کنم..... شاید اگه خانم هژیر نبود من دیگه هیچ وقت شاد نبودم فقط می تونم بگم خیلی دوست دارم. خدایا ! من هیچ وقت تنها نمی مونم .... من تو رو دارم.....

سرم شلوغه بدجوری

beautiful-mind — Mon, 30 Oct 2006 15:22:02 GMT

سلام

خیلی وقته آپ نکردم نه؟ دلم واسه همتون تنگ شده. خیلی خیلی

سی پی یومون سوخته واسه همین نمی تونم زیاد آن شم.

وقت کافی نت رفتن رو هم ندارم.

دارم خوب درس می خونم

ولی سعی می کنم که بیشتر آن شم

حتما می آم پیشتون

من به این راحتی دست از سرتون بر نمی دارم

منتظرم باشین

مواظب خودتون باشین

خدافظ

beautiful-mind — Fri, 25 Aug 2006 21:32:44 GMT

خیلی وقته که وبلاگمو آپ نکردم. وقتشو نداشتم . نمی دونم واسه چی روزامو

الکی می گذرونم. مثلا تابستونه. اما خسته ام . خسته تر از همیشه. دیگه حتی

بیرون رفتن با دوستامم هم اونقدر برام جذاب نیست...... روزای تکراری. آدمای

تکراری. حرفای تکراری ... همه چی و همه چی هر روز تکرار می شن. انگاری

هیچی نمی خواد عوض شه. دلم یه اتفاق می خواد . یه اتفاق نو . یه اتفاقی که

زندگیمو عوض کنه. یه اتفاقی که با خودش شادیو واسه همه بیاره!

تو دلت نمی خواد؟

نگو نه ! چون می دونن زندگی واسه تو هم تکراری . چون همه چی واسه تو هم

هر روز مثه قبل تکرار می شه!!!

خدایی اگه می خندیم هم از سر الکی خوش بودنه........!!!!!!!

چند روز پیش تو کلاس انگلیسی داشتیم درباره زندگی حرف می زدیم.

اینکه زندگی چه جوری. این که زندگی رو چی تعریف می کنی

یه جمله تو کتابمون نوشته بود که زندگی رو خودت می خوای که چه جوری بسازی

خیلیا با این جمله موافق بودم اما ما چه جوری می تونیم زندگیمونو تو این وضعیت

بسازیم؟ هر کاری کنیم بازم زندگیمون تغییر چندانی نمی کنه!!

شاید خودمو بتونیم به همدیگه کمک کنیم اما مثه این که تو این زندگی ماشینی

همه مون فراموش شدیم......

همه مون داریم سعی می کنیم که وانمود کنیم همدیگه رو دوست داریم ولی

بیشترمون تظاهر به دوست داشتن می کنیم!!!!!!! یا شاید به هم عادت کردیم

دوباره مهر داره می آد. از اینکه داره مدرسه ها شروع میشه اصلا خوشحال

نیستم . یعنی امسالم مثه پارسال کسل کنندست؟؟؟؟

خدایا ! آخه چرا؟؟؟؟؟؟؟؟

beautiful-mind — Mon, 24 Jul 2006 18:14:18 GMT

سلام. راستش دیگه نمی خواستم بنویسم چون هیچ کی مطلبامو

نمی خونه و همه نظرای الکی می دن یا نظر ندین یا اگه می دین

حداقل به پستم ربط داشته باشه

دلم گرفته ! بدجوری!

بعضی اوقات از شدت ناراحتی نمی تونم نفس بکشم.........

امروز تشیع جنازه یکی از بچه های شهرک نیروی دریایی بود

من اونجا کلاس می رم.

تموم شهرک سیاه پوش بود . انگار همه چی اونجا مرده بود.

پسره شنبه عصر یهو به سرش می زنه که قرص برنج بخوره

اما بالافاصله به مامان و باباش می گه که نمی خواسته خودکشی

کنه و از اونا می خواد که نجاتش بدن

تا یک شنبه تو بیمارستان بود. تا این که ساعت ۱۰ شب یه لحظه

دستگاشون قطع می شه و ..........

سهیل مربی بدنسازی توی باشگاه عضدی بود و قرار بود ازدواج کنه

اما مامان و باباش می گفتن که باید بره سربازی بعد عقد کنه!!!

نمی گم خوشگل بود اما خوش قیافه بود . بابا اصلا هیچی نبود.

آدم که بود..... ۲۰سال بیشتر نداشت.

اگه خانوادشو می دیدین. مامانش ناراحتی اعصاب داره الان

اون بیچاره تو شوکه . اگه بدونین چه جوری خودشو می زد

داداشش که رو زمین دراز کشیده بود و خودشو می کوبند به

زمین.... خواهر کوچولوش از ناراحتی می لرزید........

باباش هم که.................

قبلا هم مثه اینکه همچین اتفاقایی تو شهرک افتاده بود . یه پسره

خودشو حلق آویز کرده بود. آخه ناراحتی قلبی داشت و دیر یا زود

می مرد اما اون بیچاره دیگه تحمل درد کشیدن رو تداشت.....

با هرکی درباره سهیل حرف می زنم می گه :" حقش بود .چرا

بی عقلی کرد؟؟؟ " آخه بابا اون آدم بود. چه جوری می تونین

بی اعتنا باشین؟؟؟؟

همه دوسش داشتن همه پس چی شده که الان دارن فراموشش

می کنن خوبیهاشو مهربانیاشو

خدایا پشیمون شده بود تو که اینو خوب می دونستی

تو که می دونستی چه آرزوهایی داشت.....

تو که صدای زجه های مامانشو شنیدی.....

تو که می تونستی کمکش کنی چرا نکردی؟؟؟؟

چرا؟؟!!!!!!

این بارونه یا اشک؟؟؟؟؟؟

beautiful-mind — Sun, 25 Jun 2006 21:31:18 GMT

امشب دوست دارم از داستانی واستون بنویسم که همتون بعد از خوندش واسه

یه لحظه هم که شده به این فکر می کنین چقدر غمنگیزه

می نویسم واسه دوسای مهربونم که با اومدنشون خوشحالم می کنن.دوستون

دارم از ته تهای قلبم.آره با توام

می خوای صدات کنم؟؟؟؟؟؟

مسعود--سعید----آرین----دو تا رضا----مهرداد----غریبه---سامان---فرید--

پدرام--- محسن --- محدثه--آرش وخیلیای دیگه که هیچ وقت تنهام نذاشتن

اینو نوشتم که بگم واقعا دوستون دارم

حالا دیگه داستان رو می نویسم

بارون می یاد!

من یاد اون شبی افتادم که با هم داشتیم قدم می زدیم . یهو بارون گرفت و تو

چترت رو آوردی بودی . یادمه وقتی توی دستات دیدم گفتم: " چتر برای

چی آوردی؟" گفتی:"بارون می گیره". گفتم:"هواشناسی که چیزی نگفت

نکنه هواشناسی اختصاصیتو گفته هوا بارونیه. ببین آفتاب چه جوری می تابه

حتی یه تیکه ابر هم تو آسمون نیست.چترتو باز کن آفتاب نسوزونه ما رو"

یادمه چقدر سر به سرت گذاشتم و تو فقط با یه لبخند جواب تموم حرفامو دادی

و گفتی:" اگه بارون بیاد نمی زارم بیای زیر چترم".

با هم و دست تو دست هم قدم زدیم از هر دری صحبت کردیم اما توی حرفات یه

غمی بود .لبخنداتم غمگین بود. انگار دلت حسابی گرفته بود. ساکت شدم از

لودگی واسه سر حال آوردنت که فایده ای نداشت خسته شدم.

بعد تو چشات نگاه کردم و گفتم:"چیه؟ مثل همیشه نیستی.

گفتی:"هیچی.خوبم!"

اما توی چشمات غم بود و دلهره. با یه حسی که نفهمیدم چی بود اما معلوم بود

هوای دلت ابریه. بهت گفتم :" نبینم هوای دلت ابری باشه ".

آه کشیدی. یه آهی که قلبم رو به درد آورد و آسمون هم گرفت. آسمون یهو

ابری شد دل منم گرفت فقط سکوت بود بینمون. تو داشتی آهسته و بی صدا

گریه می کردی ومن...........

آسمون غرید و یه صدای وحشتناک واونم گریه کرد. بلند شدی روبروم

وایستادی و چترت رو باز کردی و دادی دست من.

گفتی:" بیا خانومی . سرما می خوری بیا زیر چتر". با بغض گفتم:"پس تو

چی؟" دوباره بهم لبخند زدی دستمو گرفتی و چترو گرفتی بالای سرم.

بااصرارازت خواستم که تو هم بیای زیر چتراما تو گفتی زیر بارون می خوای

قدم بزنی و ساکت شدی . منم ساکت شدم و اصراری نکردم. چتر رو بستم و

کنار تو راه رفتم. نگات کردم نمی تونستم بفهمم این بارونه که صورتت رو

خیس کرده یا اشک.

یه لحظه احساس بدی پیدا کردم. دستت رو فشار دادم و صدات کردم. با وحشت

چند بار صدات کردم اما جوابم رو ندادی!

بغض داشت خفم می کرد با بغض و ترس صدات کردم و تکونت دادم.

واستادی نگام کردی و من که مثل یه طفل می لرزیدم تو بغلت جا دادی و با

خنده گفتی:"چیه خانومی؟ چرا داد می کشی؟ من که اینجام جایی نرفتم و من

سرم رو محکم توی بغلت فشار دادم و هیچی نگفتم.

می دونستم نیاز نیست حرفی بزنم. تو تمام حرفامو خوندی.

چه آرامش عجیبی اون شب بارونی داشتم و حالا دوباره همون دلهره و

اضطراب و بارون.

مطمئنم تو هم دلت گرفته. بعد اون شب تو رفتی و دیگه من آرامش ندارم.

بازم بارون شدیدتر شد

این بارونه یا اشک.......